Transport: alleen voor meiden met power!

Soms loopt je werkzame leven heel anders dan je vooraf had kunnen bedenken. Neem Marieke Honingh uit Wormer. Toen ze van het VMBO kwam had ze van de toekomst eigenlijk niet zulke hoge verwachtingen. Tot de dag dat een van haar vriendinnen ging werken als chauffeur bij H. Veldhuizen Transport in Zaanstad: ‘Daar stond ik wel even van te kijken. Wat gaat die nou doen, dacht ik. Steeds als ik haar sprak kwam ze met van die stoere verhalen over haar groot rijbewijs dat ze via VTL had behaald en de vrachtwagens waarop ze reed. Dat klonk echt zo pittig, dat ik er op een gegeven moment ook zin in kreeg.’

Marieke neusde rond op internet, verdiepte zich in het transportvak en trok uiteindelijk de stoute schoenen aan. Zonder ervaring stapte ze plompverloren bij Veldhuizen binnen: ‘Robert Schwenniker, de directeur, vond het leuk en dapper dat ik zomaar aanklopte en ik kon eigenlijk meteen beginnen.’ Omdat ze haar C-rijbewijs nog niet had, kwam ze eerst op een busje terecht. Pakketten wegbrengen in de regio in en om Amsterdam: ‘Eerlijk is eerlijk, in het begin vond ik het doodeng. Ik had heel weinig rijervaring, had nét mijn rijbewijs. Huppekee daar ging ik in het diepe. Natuurlijk kreeg ik wel tips over hoe je het best kan laden en lossen, maar ik heb af en toe wel zitten zweten in de auto, mag je best weten.’
Achteraf was het een goede leerschool, zegt ze nu: ‘Zelf je weg vinden, mogen leren van je fouten, daarvoor ben ik de mensen hier dankbaar. Op het moment zelf is het niet altijd eenvoudig, je moet best stevig in je schoenen staan. In het begin was dat lastig, maar mijn collega’s hebben me steeds gezegd dat ik me niet gek moest laten maken. Je doet alleen maar je werk, zeiden ze en dat is natuurlijk ook zo. Nu maak ik me niet meer druk om ongeduldige figuren; ze wachten maar even, ik ben zo weer weg. Het is wel werk waarin je moet aanpoten, want dagen van negen á tien uur zijn geen uitzondering. Je moet dus wel wat power hebben voor dit werk.’

Hartstikke mooi beroep
In haar eerste contract was rekening gehouden met de opleiding voor het C-rijbewijs. Marieke: ‘Het salaris was eigenlijk meteen al best goed. Er werd ook echt rekening gehouden met de opleiding, een deel deed ik overdag en een deel van de opleiding vond ’s avonds plaats. Dan werd ervoor gezorgd dat ik me niet rot moest haasten om op tijd op de cursus te zijn.’

Mannenwereld?
Al heeft H. Veldhuizen Transport inmiddels verschillende vrouwelijke chauffeurs in dienst, het blijft bijzonder om te zien hoe een jonge vrouw zo’n reusachtige vrachtwagencombinatie bestuurt. Marieke is zich dat helemaal bewust: ‘Je hebt af en toe best bekijks. Transport en logistiek is toch vooral nog een mannenwereld. En ik maak er ook wel gebruik van hoor, dat mannen je graag willen helpen bij het lossen. Het is soms ook best pittig, je sleept toch met pallets van zo’n zeshonderd kilo per stuk. Ik rij momenteel het meest karton en papier.

Vrijheid?
Wat zou ze in haar verdere werkzame leven nooit willen missen? Lang nadenken hoeft ze niet: ‘Neem alleen al de vrijheid die ik heb. Je zit in je eigen koets, je rijdt door het landschap, niemand die zich met je bemoeit. En eenzaam is het toch ook weer niet, want je komt ook mensen tegen: ’s ochtend als je vertrekt en bij de klanten die je afgaat maak je een praatje. Ik zie zoveel van Nederland. Wat is er nou mooier dan in de zomer je wagen even te parkeren in de duinen om je middagboterhammetje te eten? Boven je een meeuw en verder alleen de stilte. Super toch?’

Wil je meer weten over werken en leren in de sector Transport en Logistiek?
Kijk dan op www.vtllerenwerken.nl